Zeg vriend, heb je wat kleingeld over voor...
Meneer, heeft u wat kleingeld over aan een landgenoot voor een maaltijd?
Staatslot, senor? - Wegwezen. Ik koop geen loten.
Vier Duizend pesos, het is een grote prijs. - Ga weg van mij, jij kleine bedelaar.
De hele ticket is slechts vier pesos. Er is zeker een winnaar.
Ik heb geen vier pesos.
Koop een kwartlot voor één zilveren peso.
Als je nu niet weggaat, dan gooi ik dit water recht in je gezicht.
Koop dan eén tiende lot, senor, voor 40...
Senor, koop dan een twintigste. Een twintigste kost u slechts 20 cent.
Kijk, mijnheer, tel de cijfers op. U krijgt dan getal 13.
Je kan geen beter nummer kopen. Het is zeker een winnaar.
Nou, wanneer is de trekking? - Over drie weken.
Geef me een twintigste, dan hoef ik je lelijke kop tenminste niet meer te zien.
Een uitstekend nummer, senor. Bedankt.
Kom de volgende keer weer.
Ik heb altijd de winnaars, altijd de gelukkige nummers. Veel geluk.
Dertien?
Neem me niet kwalijk.
Sigaret?
Bedankt.
Het is warm. - Ja.
Wat een stad, Tampico.
Zeg dat wel, broer. Als ik een baan had zou ik sparen...
om hier zo vlug mogelijk te kunen vertrekken.
Als ik hier zou wonen dan kocht ik schoensmeer en kon dan goede zaken doen.
Maar dat laten ze een gringo niet toe.
Die laten ze uitgehongerd zitten op een bankje.
Je kan niets vragen aan een andere gringo, je mag zelfs niet inbreken.
Als je probeert schoenen te poetsen...
of limonade uit een emmer verkoopt dan hoor je erbij.
Maar een Amerikaan lukt dat hier niet.
Ja, en de inwoners zouden je wegjagen of pesten je tot de dood.
Wat een stad om in te wonen - Welke stad is dat niet?
Heeft u wat kleingeld voor wat eten?
Hé, meneer.
Heeft u wat kleingeld voor wat eten?
Wat een brutaliteit. Eerder deze middag gaf ik je al geld.
Als je mijn schoenen gepoetst zou hebben, kreeg je wel iets meer.
Nu kom je weer bedelen.
Doe me een lol. Ga af en toe naar iemand anders.
Dit begint vervelend te worden. - Ik heb niet opgelet dat jij het was.
Ik keek nooit naar je gezicht, ik keek naar je handen toen je het geld gaf.
Het spijt me. Ik beloof dat ik u nooit meer lastigval.
Dit is het laatste dat je van mij krijgt.
Gewoon om ervoor te zorgen dat u dat niet vergeet, heb je hier wat extra.
Bedankt, meneer, bedankt. - Maar Vanaf nu...
ga je verder met je leven zonder mijn hulp.
Maat, heeft u wat kleingeld voor wat eten?
Ik geef je nog geen rode cent.
Maar als je wat geld wilt verdienen, dan zal ik je een baan geven.
Wat zit erachter? - Niets.
Ik heb een baan als je wilt. Het is hard werken, maar wordt goed betaald.
Heb je ooit een boortoren gebouwd? - Natuurlijk.
De veerboot vertrekt zo, één van m'n mannen is niet op komen dagen.
Ik weet niet wat er gebeurd is. Hij is waarschijnlijk dronken.
Wat krijg ik? - Acht Amerikaanse dollars per dag.
Nou, zeg dan iets. Beslis. De veerboot zal niet wachten.
Ik ben je man. - Kom op.
Hallo daar. - Hallo Jezelf.
Oké, jullie kunnen aan boord.
Wat is er met jullie? Kunnen jullie het niet klaren?
Nou, het is bloedheet in de schaduw en daarboven is geen schaduw.
Zie jezelf als miljonairs met een eigen stoombad.
En hoe eerder we het vinden...
hoe eerder we terug in de stad zijn en hoe eerder we een koud biertje drinken.
We zijn klaar binnen twee weken, Ik geef jullie een bonus.
Ja, we werken al 16 tot 18 uren per dag.
Hou op met klagen, wil je? Ik betaal topsalarissen en een bonus.
Hoe zit het met ons salaris? Wanneer krijgen we het?
Ik heb nog geen Dollar gezien. - Dat krijg je wel...
maak je maar niet ongerust, als we terug in Tampico zijn.
Wat zou je met het geld hier doen behalve gokken en verliezen?
Je zal worden betaald als we uit de veerboot stappen.
De persoon moest hier al met het geld zijn. Ik weet niet wat er gebeurd is.
Niets aan de hand. Ik ga het geld zelf wel halen.
Jullie blijven hier.
Heb je bezwaar als een paar van ons met je meegaan?
Vertrouw je me niet? Denk je dat ik er tussen uit knijp?
Ik denk niet dat je zou doen.
Maar ik heb geen cent, zelfs niet genoeg om een glas bier te kopen.
Zeg, jullie twee jongens ontmoet ik bij de Cantina Madrid.
Het is nu kwart voor 2. Ik zie jullie om uiterlijk 3 uur.
Pat McCormick, ja. Hij komt hier weleens.
De laatste tijd is hij niet meer geweest.
Pat McCormick? Wat is er met Patrick McCormick?
Hij zou ons hier ontmoeten. - Is hij je geld schuldig?
Jazeker.
Zeg, hoelang zijn jullie in Tampico geweest?
Wat heeft dat ermee te maken?
Alleen buitenlanders en halfbakken Amerikanen trappen in McCormick mooie praatjes.
Hoe bedoel je?
Ik bedoel, hij huurt domme jongens zoals in om voor hem te werken.
Als het tijd is om te betalen, dan neemt hij de benen.
Hoeveel hebben we nog over van die tien dollar die hij ons gaf, Dobsy?
Twee-Vijftig. - Dat is niet eens genoeg voor eén bed.
Ik ken een hol dat vol zit van met ratten, schorpioenen en kakkerlakken.
De bedden kosten 50 cent per nacht.
Straten zijn vol van mannen... die vechten voor een maaltijd.
Goud in Mexico? Natuurlijk. 10 dagen van hier per trein.
Er ligt 'n berg goud te wachten op de juiste man die er heengaat om de schat te ontdekken.
De vraag is: Bent u de juiste man?
Echte goudzoekers zijn zeldzaam. Ze zijn moeilijk te vinden.
Antwoord mij dit, wil je? Waarom is goud 20 dollar per ons waard?
Omdat het schaars is, denk ik.
Duizend mannen gaan op zoek naar goud.
Na zes maanden heeft er eén geluk. Een op de duizend.
Zijn vondst vertegenwoordigt niet alleen zijn eigen arbeid...
maar die van 999 anderen om ook te beginnen.
Dat zijn 6000 maanden, 500 jaar...
ploeteren op de berg, hongerig en dorstig.
Het goud is de moeite waard vanwege de menselijke arbeid, daar gaat het om.
Nooit zo over gedacht. - Ik heb geen andere verklaring.
Goud is goed voor niets...
behalve voor het maken van sieraden en gouden tanden.
Goud is duivels.
Je begint jezelf een doel te stellen of je met 25.000 tevreden zou zijn.
Dit is geen leugen die ik vertel. Een mooie stelling.
Na maanden van zweten, bijna geen eten of water en het vinden van niets...
ga je denken aan 15.000, dan 10.000.
Tot slot denk je, Heer, laat me voor 5.000 vinden.
Ik zal nooit meer iets vragen de rest van mijn leven.
Vijf duizend dollar is een hoop geld.
Hier is dat inderdaad veel.
Maar als je inderdaad veel goud vindt, zou je ermee doorgaan en niets anders.
Al was je halfdood, je zou blijven proberen om er 10.000 meer van te vinden.
10, zou je er 25 van willen maken. 25, je zou er 50 van willen maken.
50, 100. Net als roulette
Nog eén keer, weet je. Altijd nog één keer.
Het zou met mij niet gebeuren. Ik zweer het.
Ik ben tevreden met wat ik zou vinden.
Zelfs al zou er een half miljoen dollar liggen te wachten om opgehaald te worden
Ik heb gegraven in Alaska en Canada en Colorado
Ik was in de Britse Honduras, en maakte mijn terugreis...
Ik was bijna genezen van mijn goudkoorts.
Ik heb gegraven in Californië en Australië. Over de hele wereld praktisch.
Ik weet wat goud doet met mensen.
Je praat alsof je ooit rijk zal worden, ouwe.
Hoe zit het?
Wat doe je hier in Down-under?
Dat is het goud. Dat is wat het maakt ons zo maakt.
Ik heb nooit een goudzoeker gezien die rijk stierf.
Vind een fortuin, dan is het zeker dat hij probeert om er weer eén te vinden.
Ik ben geen uitzondering op de regel.
Zeker, ik ben een aangevreten oud bot nu, maar denk niet dat ik de lust verloren heb.
Ik gebruik een pikhouweel op elk moment maar ik wil met niemand delen.
Ik ga liever zelf. Alleen gaan is het beste.
Maar je moet tegen eenzaamheid kunnen. Sommige kerels zouden gek worden.
Gaan met een partner is gevaarlijk. Moord ligt altijd op de loer.
Partners beschuldigen elkaar van allerlei misdaden.
Zolang er niets word gevonden, zal de broederschap voortduren.
Maar als de goudkoorts toeneemt, dat komen ook de problemen.
Met dat probleem zou ik me niet druk maken.
Ik denk dat ik ga slapen en droom over stapels goud...
dat steeds groter en groter wordt.
Geloof jij wat die oude man, gisterenavond zei
over dat de mensen veranderen als ze goud vinden en dat ze niet meer hetzelfde
zijn als voorheen?
Hangt allemaal af van de man.
Dat is precies wat ik denk.
Goud draagt geen enkele vloek mee.
Het hangt allemaal af van de vraag of de man die het vindt de juiste man is.
De manier waarop ik het zie... is goud meer een zegen dan een vloek.
Hé, Dobsy? - Ja.
Kijk eens wie eruit Hotel Bristol komt.
Is dat Pat McCormick of verbeeld ik me dat?
Dat is hij.
We gaan erheen. - We gaan hem aanpakken.
Waarom gaan we niets kopen voor mij?
Ik kan een paar nieuwe schoenen gebruiken.
Hallo, jongens, hoe gaat het? Blij jullie te zien.
Mr. Dobs en Mr. Curtin, Senorita... - Lopez.
Lopez. Ik wil dat jullie met mij samen genieten van een drankje.
Ik heb zaken te doen met deze heren.
Je gaat terug naar het hotel en wacht, goed? Het zal niet lang duren.
Ik zie je zo. - Oké.
Laten we wat gaan drinken. Waar waren jullie? Ik heb je overal gezocht.
Drie rijstdrankjes.
Geef mij maar een Brandy.
Twee brandy's. - Rijst is goed genoeg voor mij.
Ik veronderstel dat je je afvraagt waar dat geld blijft dat van jullie is.
Het feit is dat ik het zelf nog niet ontvangen heb.
Als ik het geld had, zou je het als eerste krijgen.
Ik contracteer jullie bij het volgende contract.
Het gaat in op maandag, en vrijdag word je betaald.
Laten we erop proosten.
Wij willen waar we recht op hebben en we willen het nu.
Ik heb het je net toch verteld. - Je kan beter over de brug komen.
Nou, mannen, ik zal zeggen wat ik ga doen. Ik zal jullie 25 procent geven.
Ik denk dat ik er ook 30 % van kan maken. Het salaris, het midden van volgende week?
Nee, het gebeurt hier en nu.
Elke cent of je zal hier niet weglopen, maar zullen ze je anders moeten wegdragen.
Laten we gewoon vrienden blijven. Nog een drankje?
Twee meer brandy's. Zet de fles hier maar neer.
Als je van plan bent om ons dronken te krijgen...
Oh, nee, ik nodig jullie alleen maar uit om een drankje met mij te nuttigen.
Ophouden, ik geef me over. - Geef ons het geld.
Ja, geef ons het geld.
Ik zie niets meer.
50, 100, 200...
300.
Dat was alles hè, Curt? - Ja, dat is het.
Wegwezen voordat de politie komt.
Dit is voor de drankjes en het gebruik van de kroeg.
Weet je wat, Curt? - Wat?
We zijn niet heel slim, om in Tampico te wachten op een baan.
Het geld raakt snel op...
en dan zijn we weer terug bij af: Namenlijk weer zwerven.
Bedelen om centen en slapen in goederenwagons.
Dat klopt. Heb je andere ideeën?
Ja.
Die oude man in de Oso Negro heeft me aan het denken gezet.
Hoezo?
Waarom geen goud zoeken voor de verandering?
Het is niet risicovoller dan hier te wachten op een vechtpartij.
Dit is juist het land waar het geld te halen valt.
Om het uit de grond te halen, en dat dit blinkende metaal
gedragen worden om de vingers en nek van de dames.
Eén ding klopt, het leven buiten Tampico is wel veel goedkoper.
Ons geld zou niet zo snel opgaan.
Hoe langer we blijven, hoe groter onze kans is om iets te vinden.
We moeten wel materiaal hebben.
Houwelen en schoppen, pannen, ezels. Vraag me af hoeveel dat gaat kosten.
Die Oude man zou het weten. - Ja, die zou ons advies kunnen geven.
Hij is te oud om hem mee te nemen. We zouden hem moeten dragen.
Je moet wel toegeven over die oude kerels
het is verrassend dat sommige erg vastberaden zijn.
Ik weet niet hoe goud in de grond eruitziet.
Ik heb het alleen gezien bij juweliers of in de monden van mensen.
Weet jij iets van investeren?
Niet veel, als ik eerlijk moet zijn.
We zouden veel hebben aan die ervaren oldtimer.
Laten we hem meteen gaan opzoeken.
Zal ik gaan? Nou, wat een vraag. Natuurlijk ga ik mee.
Elk moment, elke dag, Ik wachtte op twee kerels die het vroegen.
Op zoek naar goud? Ik ben altijd tot uw dienst.
Ik kreeg 300 dollar contant van de bank. Tweehonderd om te investeren.
Dat is alles wat ik heb. Als dat weg op is, ben ik klaar.
Als je geen risico neemt, kun je ook niets winnen.
Hoeveel geld kun je inzetten? - We kunnen allebei 150 dollar inzetten.
Vijfhonderd moet genoeg zijn om materiaal, wapens en proviand te kopen.
Waar heben we wapens voor nodig? - Eten is één, en dieven is een ander verhaal.
We vertrekken naar een bandieten gebied. We hebben 600 aan cash bij ons.
Dat is veel, hè? - Kan je nog meer missen?
Geen rode cent. - Senor.
Senor! Geef me geld, senor.
Tien procent voor de verkoop van het winnende lot.
Ga weg van mij, wil je?
Alsjeblieft, senor. Degene die het winnende lot verkoopt krijg een cadeau...
Ik weet niets van een lot.
Als je dat niet meer weet, heb je pech voor de rest van je leven.
Wat? Wacht eens even. Wat zei je als eerste?
Hij verkocht u het winnende lot.
Hé, wacht eens even. Bedoel je dit?
Ja, senor.
Is het de winnaar? - Tweehonderd peso prijs.
Waar?
Hé, dat is mijn nummer. - Mooi zo.
Kijk maar naar dat vet, rijk gedrukte nummer.
Dat wil ik zien. 200 pesos.
Welkom, lieve kleine geluksbrenger.
Hier, zoon, een cadeautje voor je met mijn zegen.
Bedankt, senor.
Nou, wil je de hand schudden die dat kaartje gekocht heeft?
Gefeliciteerd. - Gefeliciteerd, jezelf.
Je hebt hier evenveel profijt van. - Hoe kom je daarbij?
Zei hij niet dat we 600 dollar nodig hadden? Dat hebben we nu gewonnen, toch?
Ja, maar... - Maar wat?
Zet je ook voor mij in? - Dit is toch een alles of niets voorstel.
Als we goud vinden dan betalen we sigaren met 100 dollar biljetten.
Als dat niet gebeurt, zijn we het geld kwijt en ga ik weer...
terug waar we elkaar ontmoet hebben
en polijst ik de bank met mijn broek.
Hand erop.
We gaan onze ezels kopen bij Perla...
en gaan noordwestelijk uit de buurt van de spoorweg.
We zoeken niet in de omgeving van het spoor, of enige vorm van een weg...
want de bouwkundige ingenieurs onderzochten elk stukje grond...
terwijl zij het bouwden. Wij gaan waar geen wegen zijn.
We weten zeker dat er niemand anders daar eerder is geweest.
Dat zijn de beste plekken...
omdat niemand zijn leven wil riskeren terwijl ze een vaste baan en salaris hebben.
Ik heb er drie neergeschoten. En jij?
Een paar. - Ik heb weer van je gewonnen.
Ik heb er drie. Goed geschoten, hè?
Kijk naar dat kogelgat. Dat scheelde niet veel.
De kogels vlogen in het rond. Het klonk als een zwerm bijen.
Die bandiet met de gouden hoed, Ik had mijn zinnen op hem gezet.
De trein gaf een schok en ik miste. Ik wou dat ik hem geraakt had.
Grote rotsblok op het spoor, we stoppen.
Bandieten krijgen verrassing omdat soldaten op de trein hen opwachten.
Niet veel passagiers zijn gedood. - Dit wordt onze bestemming.
De kaart laat geen bergen, moerasssen of woestijnen zien.
Dat toont dat de makers van de kaart het ook niet wisten.
Eenmaal daar aangekomen, moeten we goed onze ogen de kost geven.
Ruik ook goed met je neus. Geloof het of niet, ik kon iemand...
die goud kon ruiken net als een jakhals water kan ruiken.
Wat zegt hij allemaal?
We gaan naar een land dat zeer wild en gevaarlijk is.
We moeten ons dwars door jungle kappen en bergen beklimmen zo hoog dat ze boven de wolken stijgen.
Tijgers zo groot en sterk dat ze met de ezels in hun bek een boom inklimmen.
Blij om zulke sterke verhalen te horen, omdat dat betekent dat weinig mensen daar geweest zijn.
Nou, laten we verdergaan.
Als er goud in de bergen ligt, hoelang ligt het er dan?
Miljoenen en miljoenen jaren, toch?
Wat is onze haast?
Een paar dagen meer of minder maakt geen verschil.
Weet je nog wat je zei daar in Tampico...
over het meedragen van die oude man?
Dat was toen ik hem aanzag voor een gewoon mens...
en niet deels berggeit.
Kijk hem eens klimmen.
Wat ik niet snap hoe hij de hele dag lang in de zon kan lopen, zonder water.
Misschien is hij ook deels kameel.
Al ik geweten had wat prospectie betekende...
was ik in Tampico gebleven totdat ik een andere baan had.
Hé. - Wat is er?
Kijk.
Kijk. het glinstert. Het is geel, het lijkt op... - Net als...
Goud.
Howard. Howard. Howard! Howard.
Kom terug, we hebben iets gevonden.
kijk, kijk, Curt. Er zit een ader in deze rots.
En kijk hier. Kijk, het is overal.
Wat kan het anders zijn?
Alleen goud schittert en blinkt als dit.
We hebben het verslagen, Curt.
Kijk, zoals ik het beoordeel...
zijn we rijk.
Kijk, Het is allemaal hier. - Wij vonden... Hoe noem je dat?
Goudkoorts. - Ja.
Howard. Kom op. Kijk, kijk.
Hier, kijk naar deze rots. Het zit vol met goud. Goudaders.
Dat is niets waard.
Is het geen goud?
Pyriet. Nepgoud.
Dat wil niet zeggen dat er hier geen goud ligt.
We zijn het al vier of vijf keer het tegengekomen.
Een plek gisteren leek goed...
maar het wassen van het zand was mijlenver.
De andere plaatsen was er niet genoeg goud om ons goed te belonen.
De volgende keer dat je je rijk waant, roep je mij
voordat je begint met water te spelen. Water is kostbaar.
Soms is het kostbaarder dan goud.
Ezels.
Wat is er? - Noorder, lijkt erop.
Een "Noorder"? Wat is een "Noorder"?
Storm uit het noorden deze tijd van het jaar.
Als het hard waait, dan is deze woestijn geen pretje om in te vertoeven.
Nog maar slechts een paar mijl met deze zware spullen sjouwen.
We zullen spoedig deze vallei verlaten.
Mannen, wat dacht je van wat bonen?
Wil je wat bonen?
Morgen krijg je ruig land voor je kiezen. Je kan beter wat bonen eten.
Weet je waar ik aan denk?
Ik denk dat we moeten opgeven...
en alle uitrustingen... achterlaten.
Terug naar de bewoonde wereld.
Wat zeg je nu? Teruggaan? Nou, vertel dat aan mijn oude oma.
Ik heb twee maten die bang zijn van de eerste waterdruppel...
en zich verbergen wanneer de hemel rommelt.
Maar, maar, maar. Wat een geweldige goudzoekers.
Twee schoen griffiers lezen over de goudkoorts...
ten zuiden van de grens of ten westen van de Rockies...
Houd verdomme je muil dicht, anders sla ik je hersens in.
Ga je gang, doe het. Als je dat doet, zul je nooit deze wildernis levend verlaten.
Jullie zouden hier ellendiger sterven dan ratten.
Laat hem met rust. Zie je dan niet dat hij gek is?
Ben ik gek dan? Laat me je iets vertellen, mijn twee fijne maten.
Je bent zo dom, daar is niets mee te vergelijken.
Stommer dan de domste jakhals. Kijk naar elkaar.
Zien jullie ooit jezelf al als model?
Je bent zo dom...
dat je de rijkdom niet ziet waar je op staat.
Verwacht geen nuggets gesmolten goud te vinden.
Het is geen rijke grond. Hier graven we dus ook niet.
Het komt ergens anders vandaan. Daarboven.
Daarboven is waar we moeten zijn. Daarboven.
Is dat het? - Dat is het, ja.
Goud, bedoel ik. - Ja.
Ik had het me anders voorgesteld.
Niet veel anders dan zand. - Ja. Het is net als gewoon zand.
Het glinstert niet. - Dat doet het wel als je het uitwast.
Dat is de taak van de ander.
Alles wat we moeten doen is delven en teruggaan.
Goud zijn geen stenen langs de rivier. Ze roepen niet om meegenomen te worden..
Je moet ze zien te herkennen. En om ze te vinden is een lastige klus.
Je moet haar kietelen dan komen ze lachend tevoorschijn.
Ja, het is rijkdom. Het wordt goed betaald.
Hoe goed? - Ongeveer 1000 voor 20 ons.
Dat is 20 dollar per ons. - Hoeveel ton kunnen we per week halen?
Hangt af van hoe hard we werken.
We kunnen beter ons kamp beneden de berghelling opzetten.
Waarom, we graven toch hier?
Als er iemand komt, kunnen we ze vertellen dat we zijn jagers zijn.
Is het niet makkelijker om een claim in te dienen?
Dat wel, maar niet winstgevend.
Een afgezant van een of ander groot bedrijf zou hier komen...
met een brief in zijn hand omdat we geen recht hebben om hier te zijn.
Nou?
Hoe voelt het om mannen van je eigendom te zijn?
De tanks zullen als eerste lekken...
totdat de planken beginnen te zwellen en de naden dichtgaan.
Ik had zeker wat vreemde ideeën over goudzoeken.
Het was allemaal zo te vinden, dacht ik.
Ik dacht dat je het alleen maar hoefde te vinden, oprapen, het in zakken doen...
en het brengen naar de dichtstbijzijnde bank.
Jullie leren het wel. Je begint het onderhand te begrijpen.
Is de tank nog vol? - Helemaal vol.
Open de sluisdeur.
Hoeveel hebben we nu?
Ongeveer 5.000 dollar waard, denk ik.
Wanneer gaan we beginnen met het verdelen?
Wanneer je maar wilt.
Waarom nu al delen? Ik begrijp je punt niet.
We gaan allemaal samen terug wanneer we hier klaar zijn.
Waarom wachten we niet tot we betaald krijgen en verdelen dan het geld?
Mij is het eender. Beslissen jullie maar. - Ik wil het delen als we teruggaan.
Maak elke man is verantwoordelijk voor zijn eigen goederen.
Ik vind het op die manier goed.
Ik wil niet de verantwoordelijkheid hebben van het bewaken van je schat.
Wie heeft dat gevraagd?
Dat klopt. Je hebt me nooit gevraagd.
Alleen ik dacht dat ik de meest betrouwbare van de drie ben.
Jij? Hoezo?
Ik zei de meest betrouwbare. Maar de meest eerlijke, kan niemand zeggen.
Ik begrijp je niet.
Stel, je betaalt om voor je spullen te zorgen.
Op een dag zit ik hier in dit gebied en Curtin is op weg om voorzieningen te kopen.
Dan is het jou kans om het pakken en ons met niets achter te laten.
Alleen een kerel die een dief in zijn hart zou zijn...
zou waarschijnlijk zo'n streek flikken.
Op dit moment zou het niet de moeite waard zijn...
maar als de berg gegroeid is tot 300 ons, ga je misschien toch daaraan denken.
Hoe zit het dan met jou?
Ik ben niet zo vlug meer.
Jullie zijn een stuk ruiger geworden dan toen we begonnen.
Tegen de tijd dat het goud verleidelijk is geworden,
zal ik niet in staat zijn om zo snel te lopen als jullie.
Je zou me in geen tijd hebben en me opknopen.
Dat is de reden waarom ik denk dat ik de meest betrouwbare ben.
Als je het zo bekijkt heb je gelijk.
Maar misschien is het een goed idee...
om het goud elke avond te verdelen.
Dat ontlast je van de verantwoordelijkheid die je niet aanspreekt.
Ik vind het goed. Nadat we een paar honderd gram...
hebben is het vervelend om met tassen om je nek te lopen.
Ieder van ons zal zijn aandeel van de schat verbergen voor de andere twee.
Nadat hij dat gedaan heeft, moet hij altijd opletten dat z'n schuilplaats niet wordt ontdekt.
Wat een vuile, smerige gedachten heb je toch.
Nee. Niet smerig. Niet smerig, baby. Alleen ik weet wat voor soort ideeën...
zelfs zogenaamd fatsoenlijke mensen krijgen als er goud in het spel zit.
Oké.
We gaan het verdelen.
Dobbs.
Howard. Howard. Howard.
Howard, kom snel.
Hij komt bij.
Blijf nog liggen totdat je zintuigen weer helder zijn.
Wat is er gebeurd?
Een deel van de mijn stortte op je.
Heb een bult op mijn kop.
Geen gebroken botten?
Nee, ik ik geloof het niet.
Wie trok me eruit? - Curtin deed dat.
Je staat bij me nu in het krijt, partner.
Vergeet het maar.
Wat ga je doen met je geld als we het hebben?
Ik ben al op leeftijd. Ik kan ermee stoppen als ik wil...
maar ik ben niet lui om hard te werken, maar ik ben niet de man die ik ooit was.
Volgend jaar, volgende maand, volgende week, wie zal het zeggen.
Ik ga wonen op een rustige plek...
een bedrijfje starten, ijzerwaren, of supermarkt...
verder besteed ik mijn tijd aan het lezen van strips en avontuur verhalen.
Eén ding weet ik zeker. Ik stop met goudzoeken...
zonde van mijn tijd en geld om een andere goudmijn te vinden.
Hoe zit het met jou? Welke plannen heb je?
Ik denk aan het kopen van een stuk grond voor fruitteelt. Perziken, misschien.
Hoe kom je bij perziken?
Een zomer, toen ik een kind was...
werkte ik als perzikplukker in de San Joaquin Valley.
Man, het had wel iets.
Honderden mensen, jong en oud.
Hele families werkten samen.
'S avonds, na een dag werk...
maakten we grote vreugdevuren en zaten daar en zongen mee met de gitaarmuziek.
Tot 's morgens soms.
We gingen slapen, wakker worden en weer zingen, en weer slapen.
Iedereen had een geweldige tijd.
Sindsdien heb ik een hunkering om een kweker te worden.
Het moet groots zijn om te kijken naar je eigen bomen wiens bladeren...
tot bloei komen en rijpen.
Kijken naar de vruchten aan de grote takken, klaar om geplukt te worden.
Wat is dat allemaal?
We vertellen elkaar wat we gaan doen als we teruggaan.
Ik weet al wat ik wil gaan doen.
Laat het ons weten, Dobsy.
Nou, eerst pak ik een Turks bad en ik zweet en laat me weken...
tot al het vuil uit mijn lijf is
Dan ga ik naar de sigarenwinkel om sigaren te kopen.
Dozijn van alles.
Dan ga ik naar een uitstekend restaurant, Ik bestel alles van de menukaart...
en als er iets niet goed smaakt, of misschien zelfs als het wel goed is...
roep ik de ober terug, en neemt alles mee terug.
Wat is het volgende op het programma?
Ja, wat zou dat zijn?
Ik moet niet praten of zelfs maar denken over vrouwen.
Dat is niet goed voor je gezondheid.
Ja, misschien heb je gelijk, gezien de vooruitzichten nog ver weg zijn.
Weet je wat?
We moeten een limiet stellen waar we tevreden mee zijn...
Als we dat gehaald hebben, dan kunnen we ons geld gaan spenderen.
Wat denk je dat de limiet zou moeten zijn? - Ongeveer 25.000 ieder.
25.000? Dat zijn kleine aardappelen.
Hoeveel zeg je?
50.000 zeker maar 75.000 is beter.
Neem een jaar, als de goudader rijkelijk is. Maar dat lijkt me niet waarschijnlijk.
Wat is een jaar meer of minder als we dat bedrag kunnen vinden?
25.000 is genoeg wat mij betreft.
Genoeg voor mijn leven. - Natuurlijk jij bent oud. Ik ben jong.
Ik wil veel poen hebben.
25.000 zou boven mijn verwachting zijn.
Kleine aardappels. - We zijn toch geen varkens.
Ik, een varken?
Ik zou in mijn recht staan als ik anderhalf keer zoveel eiste.
Hoezo dat?
Je kan niet ontkennen dat ik de geldzaken geregeld heb.
Dat klopt, Dobsy. Ik betaal dat zeker terug.
In zo'n geval krijgt de grootste investeerder het grootste rendement, toch?
Dat is een ding om over te twisten.
Niet dat ik van plan ben om het te eisen, maar ik zou in m'n recht staan als ik het deed.
De volgende keer dat je me een varken noemt vergeet dan niet wat ik zou kunnen doen.
Het zou verstandig om niet alleen over geld te praten.
Hier, Dobs. Je deel dat je tegoed hebt met rente.
Ik wil niet graag een varken wordt genoemd, dat is alles.
Je moet me niet zo besluipen. Ik zou je wat gedaan kunnen hebben.
Een middernacht wandeling?
Tijger in de buurt, Ik ging naar de ezels kijken.
Dus? - Rustig maar, Dobsy.
Ik denk dat ik naar de ezels ga kijken.
Ga je gang. Help jezelf.
Wat is er? - Niets aan de hand.
Waar is Dobs?
Hij is aan het verkennen.
Hij neemt zijn tijd wel.
Ik denk dat ik eens ga kijken.
Waar is Curtin?
Hij is daar ergens. Hij zei dat hij ook ging kijken.
Ik ben aan de beurt, maar ik doe het niet.
Maak je geen zorgen over de spullen, ga slapen. We hebben morgen genoeg te doen.
Ik heb niet geslapen. Niet te geloven.
Ik ben niet zó stom.
De dag dat je probeert iets te flikken... zal dat eén van beiden duur komen te staan.
Nog eén keer een grote bek en je zal het bezuren.
Als je weet wat goed voor je is...
moet je niet Fred C. Dobs dwarszitten.
Je zou Dobs in de gaten moeten houden. Hij praat met zichzelf.
Iets zit hem dwars, ik weet niet wat.
Hij maakt het zich niet gemakkelijk.
We komen proviand tekort, dobsy.
Waarom ga jij niet naar het dorp?
Wie denkt Howard wel dat hij is, om mij te commanderen?
Wat hoor ik, Dobs?
Niets. - Kijk maar uit.
Het is een slecht teken als iemand met zichzelf praat.
Ja? Met wie moet ik anders praten?
Zeker niet met jou of Curtin.
Fijne partners zijn jullie. - Zit je iets dwars?
Vertel het, het lucht je op.
Waag het niet om mij iets te flikken.
Kalm aan. - Ik weet wat je van plan bent.
Je weet dan meer dan ik.
Waarom moet ik dan naar het dorp in plaats van jou of Curtin?
Denk niet dat ik stom ben. Jullie twee spannen samen tegen mij.
De twee dagen dat ik weg ben kunnen jullie zoeken waar ik het verstopt heb.
Als je dat dwarszit, neem het dan mee.
En het risico lopen dat bandieten mij overvallen?
Als je hen tegenkomt, dan zou je geluk op zijn.
Ze vermoorden je voor de schoenen aan je voeten. - Dus dat is het. Het is me nu duidelijk.
Je hoopt dat bandieten mij zullen pakken.
Dat zou je een hoop problemen oplossen, toch?
Je zou je daar niet over druk maken.
Oké, Dobs, vergeet het maar.
Net als ik dacht.
Wat doe je? - Doe je handen omhoog.
Ik heb een goede reden om je vol lood te schieten.
Waar heb je het over?
Je hoeft je niet voor de domme te houden. - Nou snap ik het.
Dus hier heb je het verstopt. - Wat is het probleem?
Het lijkt erop dat ik Dobsy schat ontdekt heb.
Per ongeluk? Waarom wilde je die rots loswrikken, vertel dat eens?
Ik zag een Hila monster eronder kruipen. - Ik moet het je wel toegeven.
Je kunt er zeker een goed verhaal van maken als je er een nodig hebt.
Oké, ik ben een leugenaar. Er zit geen Hila monster daar onder.
Steek je handen er onder en pak je spul.
Toe dan. - Dat doe ik zeker.
Maar één verkeerde beweging...
Geen zorgen, ik blijf hier staan. Ik wil dit zien.
Pak je spullen dan.
Als je niet durft, denken we dat je laf bent. Of niet, Howard?
Ze laten nooit los als ze je pakken.
Je kunt ze in tweeën snijden en het hoofd zal nog steeds aan je hangen.
Tegen die tijd, heeft het slachtoffer geen zorgen meer.
Hij is dan dood.
Heeft hij gelijk, Howard? - Ik denk het wel.
Waarom steek je je hand er niet in, en pak je schat?
Het kan toch niet dat je bang bent nadat je een grote bek had?
Laat zien dat je niet bang bent.
Ik moet er niet aan denken dat mijn partner een lafaard is.
Ik zal je vermoorden, je vieze, stelende...
Oké, Howard, ik heb hem onder schot.
Eén verkeerde beweging en ik knal je overhoop.
Howard, draai die rots om, wil je?
De handhaving is zeer efficiënt.
Ja. Bandieten, hè?
Ja, het leek of ze een diamanten ring, oorbellen, geld...
en een spoorwegkaartje met de datum van de overval bij zich hadden.
Ze zijn hier meerdere dagen, drinkend en schietend.
De dorpelingen zijn bang om buiten te komen.
Waar brengen ze hen nu?
De Begraafplaats.
De handhaving hier is anders dan de Amerikaanse.
Ze gebruiken geen vingerafdruk techniek, maar ze kunnen wel een spoor volgen.
Tegenover hen heb je geen kans.
Ze kennen alle trucs van de bandieten.
Ja, je kunt alles erop inzetten dat ze je zullen opsporen...
en iedereen van die bende vinden die de trein overvallen hebben.
Het kan maanden duren, maar hen vinden doen ze.
Niet veel Amerikanen komen hier. U bent de eerste die voor een lange tijd blijft.
Is dat zo?
Ruig land hier. - Ja.
Mijn naam is Cody.
Ik kom uit Texas. - Curtin.
Wat doe je hier? - Ik ben jager.
Als beroep? - Ja.
Waar jaag je op?
Katachtigen, Iets van commerciële waarde.
Hoelang ben je al in deze bergen? - Een paar maanden.
Iets opgevallen dat niet pluis was?
Nee.
Ik heb een voorgevoel dat er waardevol spul in die bergen ligt.
Nee, ik heb het hele gebied verkend.
Als er goud lag had ik het wel gezien.
Er ligt hier geen goud. - Ik kan op 'n heuvel vijf mijl wegkijken...
en u vertellen of iemand een ons goud of niet bij zich draagt.
Als je nog niets hebt gevonden, wil ik wel met je meegaan.
Er zijn veel aanwijzingen in deze vallei, veel indicaties.
Ik denk dat het van de top komt, weggespoeld door de tropische regen.
Is dat waar? - Ja, dat zeg ik.
Dat waren de bandieten.
Je moet het aan de Mexicanen overlaten als het gaat om snelle rechtvaardigheid.
Zodra de handhavers een crimineel hebben weten ze precies wat ze moeten doen.
Geef hem een schop, vertel hem te graven. Als het diep genoeg is...
vertellen ze hem om de schop neer te zetten, rookt een sigaret en zegt zijn gebeden.
In nog geen vijf minuten wordt hij bedekt met de aarde die hij heeft uitgegraven.
Ja, ze weten hoe ze het moeten aanpakken.
Ik meende wat ik zei over mee te gaan. Dat zijn mijn ezels.
Ik ben klaar om te beginnen als je me toelaat naar je kamp.
Bedankt, maar ik ga liever alleen.
Succes. - Tot kijk.
Kom op, ezels.
Ik ging weg, bleef op een harde ondergrond om geen sporen achter te laten.
Elke keer als ik hoger was keek ik om. Ik kon zien dat hij me volgde.
Ik denk dat het slechts een kwestie van tijd is totdat hij verschijnt.
We zullen hem vertellen dat hij moet oprotten. - Nee, dat zou dom zijn.
Hij zou hier voor de onschuldige spelen en dan het melden aan de autoriteiten.
We zouden hier niet kunnen blijven en onze spullen moeten we hier achterlaten.
Niets anders dan de trekker overhalen op het moment dat hij verschijnt.
Het is geen misdaad om deze bergen te bezoeken.
Hij vindt het misschien leuk om te wandelen. Daar kun je hem niet voor neerschieten.
Als je hem neerschiet zouden ze er misschien achterkomen.
We hoeven niet per se te schieten.
We kunnen hem van een van de rotsen duwen, beweren dat het een ongeluk was.
Wie gaat hem duwen, jij?
We gaan erom tossen.
Je bent zeker dat hij je volgde, toch?
Absoluut. - Hoezo?
Want daar is hij.
Kom bij het vuur.
Ik weet heel goed dat ik niet gewenst ben. Maar zelfs na wat je me hebt verteld...
kon ik het niet weerstaan om te te zitten kletsen met een Amerikaan.
Waarom ga je niet waar de andere Amerikanen zijn? Durango is niet ver van hier.
Ze kregen een Amerikaanse club daar.
Dat zoek ik niet.
Ik heb andere dingen in mijn gedachten, Belangrijkere dingen.
Wij ook. Doe geen domme dingen. Onze grootste zorg hier is uw aanwezigheid.
We kunnen niets voor je betekenen.
Zelfs niet als kok of vaatwasser.
Geen vacatures, begrepen?
Ik denk dat ik duidelijk ben, doe doe jezelf een gunst...
door je spullen te pakken en morgenvroeg te vertrekken.
Ga terug naar waar je vandaan kwam. Neem onze zegeningen mee.
Bedankt. - Ja.
Ga je gang. Help jezelf. Wij zijn geen gierigaards.
We laten niemand verhongeren.
Vanavond, ben je onze gast.
Maar morgenvroeg...
kijk uit, want dan is het verboden terrein.
Je weet wel: "Pas op voor de honden." Begrepen?
Ik heb vijf vossen en een leeuw geschoten terwijl je in het dorp was.
Hoe zijn de huiden? - Best Goed.
Waar heb je ze geraakt? - Precies in hun ogen.
Sorry dat ik het moet zeggen maar jagen is hier de moeite niet waard.
Een goede jager zou in één week tijd hier niets vangen als hij dit gebied uitkamde.
Ja, je hebt gelijk. Dit is geen goed jachtgebied.
Dat is de reden waarom we hier stoppen en op zoek gaan naar iets beters.
Ja, je hebt helemaal gelijk. Verschrikkelijke slechte grond.
Het kostte ons wat tijd om het uit te vinden.
Slechte grond, zeg je?
Afhankelijk van wat je zoekt.
Voor de jacht, ja.
Maar goede grond voor iets anders. - Ja?
Wat dan?
Goud.
Goud?
Die is goed.
Ik vertelde je al in het dorp, er is hier geen goud.
Als het er was dan zou ik het gevonden hebben, geloof dat maar.
Als je geen goud gevonden hebt, dan ben je niet zo slim.
Nou, misschien. Misschien heb je gelijk.
Wie weet?
We hebben nooit gedacht aan goud. Geeft me een idee.
Ik zal erover slapen.
Nou, ik ga naar bed.
Ja. Ik ook. - Tot morgenvroeg, meneer.
Ik kan deze gast niet peilen. Is hij te slim voor ons, of wat?
Wel of niet, hij ziet er voor mij onschuldig uit.
Ja, hij kan ons ook misleiden. - Dat ontken ik niet.
Ik houd mijn laarzen deze avond aan.
Hij zou kunnen besluiten om ons te vermoorden in onze slaap.
Er kan alles gebeuren. - En dan?
Ik zal je wat vertellen.
Jullie gaan slapen, ik zal waken voor een paar uur.
Dan kunnen jij of Curtin mij aflossen.
Oké. Heb je je revolver? - Ja. Hier.
Goedemorgen, vriend.
Waar heb je het water gehaald om koffie te zetten?
Uit de flessen. - Ja?
We hebben dat water niet hierheen gebracht dat jij koffie kan zetten.
Ik wist niet dat water hier zo schaars was. - Dan weet je het nu.
Ik vul het wel bij. - Wat is er?
Nou, hij steelt ons water.
De volgende keer dat je het probeert lek je door kleine ronde gaten.
Ik dacht dat ik met beschaafde mensen te doen had die me wel wat water gunde.
Wie is niet beschaafd?
Ik laat het hierbij.
Het is nog niet beslecht wie hier de winnaar is.
Deze keer zie ik het door de vingers. Bedankt voor uw aandacht.
Als ik jou was, vreemdeling, zou ik inpakken en wegwezen, terwijl het nog kan.
Ik blijf in de buurt.
Het gebied en de bergen zijn voor iedereen, niet dan?
Tuurlijk. Dat klopt, maar wij waren de eersten.
Dat geldt voor jagers, maar niet voor goudzoekers.
Tenzij je het geclaimd hebt. - Wie zegt dat we dat moeten doen?
Wat je er ook van denkt, morgen ga ik hier goud zoeken.
Ik weet dat jullie mij kunnen tegenhouden...
maar dat is het risico wel waard.
Laten we alles uitpraten.
Zoals ik het zie het, hebben jullie drie keuzes:
Me doden, weggaan of mij als partner nemen.
Laten we de eerste keus doornemen.
Iemand anders komt er morgen. Misschien een tiental andere kerels.
Je probeert de mensen af te wimpelen. Hoe ver ben je bereid te gaan?
Vraag jezelf dat.
En vergeet niet dat de ene die de mensen probeert af te wimpelen
altijd de macht over de andere twee heeft.
De enige goede manier zou zijn dat je allemaal je wapens gebruikt...
en iedereen neerknalt als een vuurpeloton.
Wij stoppen voor niets vanwege de grote belangen.
Mij vermoorden heeft geen nut.
Maar dat is natuurlijk aan jullie.
Dan keuze nummer twee.
Als je zou weggaan, zou ik alles vertellen wat ik weet.
We zouden je dan zeker terugpakken.
Al moesten we helemaal naar China.
Vijfentwintig procent van de waarde van je vondst is mijn beloning.
En dat zou verleidelijk zijn. Erg verleidelijk.
Een groot nadeel ten opzichte van keuze één. - Dat ontken ik niet.
Maar laten we keuze drie eens doornemen.
Als je me als partner neemt, heb je niets te verliezen.
Ik wil niet delen in wat je tot nu toe hebt gevonden
alleen de winst die er naderhand bij komt.
Wat vind je?
Vind je het erg dat we eerst overleggen?
Helemaal niet. Ga je gang. Ik moet toch mijn ezels verzorgen.
Wat denk je? - Wegsturen is uitgesloten.
We doden hem of maken hem tot partner.
Fred C. Dobbs is niet de man die met hem wil delen.
We maken hem af, zeg ik. Hij zei het toch?
We gebruiken de wapens en gaan ervoor.
Wat bereiken we daarmee?
Het vragen om te delen in wat we nu hebben, zou anders geweest zijn.
Ik heb geen moeite dat er iemand meehelpt zolang mijn deel maar in mijn zak blijft.
En als er nog meer komen...
worden die dan ook uitgenodigt? Komt er één, komen ze allen, hé?
Je hebt een punt, Dobsy. Geen twijfel daarover.
Maar, doden...
Ben je daartoe bereid? - Natuurlijk, kan ik dat.
Laat de meerderheid beslissen.
Wat stem je, partner?
Voor of tegen?
Voor.
Oké.
Laten we het snel afhandelen.
Dus het is keuze eén, hè?
Kijk eerst maar naar beneden de heuvel.
Ik kan ze niet goed herkennen. Vermoedelijk soldaten.
Dus dit is je stinkende spel?
Informeren. Ik wist dat je 'n informant was. Ik wist het de hele tijd.
Je vergist je. Dit betekent dat we er allemaal aangaan.
Wat bedoel je?
Als het is, wat ik denk dat het is, dan helpe ons god.
Het zijn geen soldaten, maar bandieten, op zoek naar geweren en munitie.
Iemand moet hun hebben verteld over de Amerikaanse jager die hier is.
Ze zien er voor mij ook niet uit als soldaten. Dat is wat ze zijn. Bandieten.
We kunnen beter gaan nadenken over een manier om onszelf te verdedigen.
We zouden ons kunnen verbergen, maar dan raken we de ezels, en uitrusting kwijt.
Nee, het beste is om ervoor te vechten.
Je hebt goede ogen. Blijf op de uitkijk en kijk waar ze heengaan.
Curtin, jij haalt de ezels en verstopt ze in dat struikgewas daar.
Dobs, wij gaan alle spullen pakken en leggen het in de geul.
Ze verlaten het pad.
Hoeveel zijn het er? - Ongeveer een dozijn.
Ze zijn er over een uur, zodat we beter nog iets kunnen eten.
Kom naar beneden, vriend.
Howard.
Kijk, Howard. De ene met de gouden hoed, weet je nog?
De man van de trein overval.
Ze denken wie hier was is verdwenen.
Sommigen gaan terug naar beneden, de anderen blijven hier...
om deze plek te gebruiken als hoofdkwartier nadat ze het dorp overvallen hebben.
Gaan we ze pakken?
Gaan we ze verrassen? - Nee, ga onze paarden halen.
Geen beweging!
Wij zijn handhavers.
Je weet wel, de bereden politie. - Als je de politie bent, waar zijn jullie badges?
Badges? We hebben geen badges.
We hebben dat niet nodig.
Ik hoef je mijn klote badge niet te tonen!
Kom niet dichterbij.
We willen je niets doen.
Waarom probeer je niet wat beleefder te doen?
Geef ons je wapen en we laten je met rust.
Ik heb mijn geweer nodig.
Gooi dat oude ijzer hier.
We rapen het op en zijn weg.
Je gaat niet met mijn wapen. En nu wegwezen.
Oké. Prima.
Luister, amigo, je begrijpt het niet.
We willen je wapen niet voor niks. Wij willen het kopen.
Kijk, ik heb een gouden horloge met een gouden ketting...
gemaakt in uw eigen land.
Het horloge en de ketting, zijn ten minste 200 pesos waard.
Ik zal het ruilen voor je wapen.
Je kunt beter aannemen. Dat is een een goede deal.
Je houdt je horloge, ik houd mijn wapen.
Je houdt het? We krijgen het niet?
Dat zullen we dan zien.
Iemand gewond?
Het lijkt erop dat deze ronde voor ons is.
De man met de gouden hoed, hè? - Wij zagen hem ook. De trein overvaller.
Misschien hebben ze er genoeg van? - Nee, ik betwijfel het.
Nu dat ze weten dat er vier geweren zijn, zijn ze vastberadener dan ooit.
Wat zullen ze als volgende gaan ondernemen?
Geen idee. Het enige wat we kunnen doen is volhouden.
Cody, alles in orde?
Hij is dood.
Dwars door zijn hals.
Eén wapen minder.
Het hakken van hout in het kamp, dat is grappig.
Ik vind dat niet als ik denk waarvoor. - wat dan?
Ze maken barricades die bewegen. Een oude indianen truc.
Ze kruipen erachter en duwen de barricades. Je kan niet zien waar vandaan ze schieten.
Ik zou bereid zijn om mijn deel van het goud te ruilen voor drie of vier handgranaten.
Laten we ons opstellen.
Hé, ze vertrekken.
Wat denk je? - Ik weet net zoveel als jij.
Wacht even, kan dit een truc om ons dit te laten denken?
Ik denk het wel. Ze zijn geen goede acteurs voor dit soort listen.
Partner. Hier.
Kom eens naar dit uitzicht kijken.
Handhavers. Kijk naar hen. Ik zou ieder van hen kunnen kussen.
Ze moeten van de dorpelingen gehoord hebben dat er bandieten hier waren.
Waarom hebben ze hen hier niet opgewacht?
Ze kennen alle trucs, dat is de reden waarom.
Met ons en de handhavers, zouden ze geen schijn van kans hebben.
Pak ze allemaal.
Verorber ze en spuug ze niet uit. Doorslikken.
Wat ben ik blij. Ik vertel je dat ik het al opgegeven had.
Ik vraag me af wie hij is. - Wie? Ja.
Zou hij familie hebben?
Stel dat hij dat heeft?
We doorzoeken zijn bezittingen.
Een paar honderd pesos.
James Cody. Dallas, Texas.
Een brief uit Dallas ook. Dit moet zijn huis zijn.
Ik denk dat dit zijn vrouw is.
Niet slecht.
Beste Jim, je brief is net aangekomen.
Het was zo'n opluchting om iets te lezen na zoveel maanden van...
Stilte. - Stilte.
Ik besef natuurlijk dat... dat daar geen brievenbussen zijn...
waar je een brief kan posten... daar in de wildernis.
Lees jij maar verder.
Maar dat wil niet zeggen dat ik mij geen zorgen maak over jou.
Kleine Jimmy doet het goed, maar hij mist zijn papa net zoveel als ik dat doe.
Hij blijft vragen, wanneer papa weer thuiskomt.
Je zegt als je niet deze keer geen goede vondst maakt
dat je nooit meer zal gaan.
Ik kan je niet vertellen hoe blij ik ben als je...
dit schrijft, en als je het inderdaad meent.
Nu voel ik me vrij om te zeggen... dat ik nooit gedacht had dat een schat...
hoe kostbaar ook, de pijn van deze lange afwezigheid kan verzachten.
Het land is bijzonder mooi dit jaar.
Het is een perfecte lente. Warme regens en nauwelijks vorst.
De fruitbomen zijn allemaal in bloei.
De bovenste boomgaard lijkt een rode gloed...
en de onderste, zoals een sneeuwbed.
Iedereen kijkt uit naar de grote gewassen.
Ik hoop dat je terug bent voor de oogst.
Natuurlijk, hoop ik dat je eindelijk je rijkdom kan vinden.
Het is hoogste tijd voor geluk. Met te beginnen een glimlachen naar je.
Maar mocht je je geluk niet vinden...
vergeet dan niet dat we het geluk van ons samenzijn al een schat is.
Voor altijd, Helen.
Nou, ik denk dat we beter hem kunnen begraven.
Niet zo goed. Niet zo goed als gisteren.
Naar mijn mening zal het minder worden.
Deze berg heeft niet veel goud meer. - Hoeveel hebben we vandaag?
Niet zoveel als we gehoopt hadden. Geen 40.000.
Ik ben al tevreden met iets minder.
We hebben ruim 35.000 ieder. Ik zeg je, we moeten daar dankbaar om zijn.
Laten we stoppen, inpakken en vertrekken.
Hoe eerder hoe beter wat mij betreft.
Ik wil die dame niet laten wachten.
Neemt ongeveer een week in beslag om alles...
af te breken en de berg opgeruimd achter te laten.
Wat met de berg doen?
Het zo achterlaten voordat we kwamen. - Ik begrijp het niet.
We hebben deze berg overhoop gehaald. Onze plicht is het om het op te ruimen.
Dat is het minste wat we kunnen doen om onze dank te tonen voor zijn rijkdom.
Als je niet wilt helpen doe ik het alleen.
Je praat over deze berg alsof het een vrouw is.
Ze is een stuk beter voor me geweest dan enige vrouw die ik ooit gekend heb.
Kop op, ouwe. Natuurlijk help ik je.
Ik denk dat we alles hebben.
Ieder is verantwoordelijk voor de goederen die je ezels dragen.
Kom op.
Tot ziens, bergen, en bedankt.
Ja, bedankt, berg.
Bedankt.
Ik heb nagedacht over haar.
Over Cody's weduwe, en het kind.
Weet je wat?
We moeten hen een vierde deel geven alsof hij onze partner was vanaf het begin.
Wat? Een vierde van al ons goud?
Klopt. - Ben je gek?
Als Cody er niet was geweest, waren we allang vertrokken van die berg.
Vraag Howard.
Hij had inderdaad rijk kunnen worden.
Ja, het had net zo goed eén van ons geweest kunnen zijn.
Maar het was niet zo. Wij hadden geluk en hij had pech.
Wat jullie ook beslissen, Ik ga een vierde deel geven.
Ik kreeg meer dan ik nodig heb. De helft van m'n goud is eigenlijk al genoeg.
Een vierde? Tuurlijk.
Jullie twee moeten geboren zijn tijdens een revival vergadering.
We hebben gezelschap.
Kalm, jongens.
Curtin.
Koffie.
Geef hem wat tabak.
Gracias.
We geven ze onze tabak, ze geven ons de hunne, ik snap het niet.
Waarom rookt iedereen niet zijn eigen tabak?
Neem wat en bedank hem.
Ze zijn iets van plan.
Ze nemen de tijd voordat ze zeggen wat ze willen.
Om te vragen wat ze willen is nu niet beleefd om te doen.
Ze hebben tijd genoeg, hè?
Zijn zoon viel in het water, ze haalden hem eruit.
Hij is niet dood, maar nog bewusteloos. - Een taaie.
Ik zal eens naar de jongen kijken.
Ik zal een tijdje wegzijn. Tot morgen, waarschijnlijk.
Zorg voor mijn spullen terwijl ik weg ben, hè?
Tequila.
Kunstmatige beademing deed het en een paar padvinder trucs.
Ik denk dat het meer de shock was dan verdrinking.
Hij had niet veel water ingeslikt. Misschien werd hij onwel tijdens het duiken.
Wat ik afvraag hoe deze indianen wisten dat we in het bos waren.
Als je in de buurt van hun dorp bent, weten zij het.
Vraag me niet hoe, ze weten het gewoon.
Wat is er?
Hij staat erop dat we terugkeren naar z'n dorp, we zijn hun gasten.
Zeg hem om het te vergeten. Vertel hem dat wij niets verschuldigd zijn.
Als wij het niet doen zullen de heiligen boos zijn.
Dit is niet om te lachen.
Ik ben bang dat we worden gedwongen, ze zullen desnoods geweld gebruiken.
Ik zal dit afhandelen.
Wacht even. Dit kunnen we niet winnen Doe je wapens weg.
Elke indiaan is in dit gebied. We worden gescalpeerd voordat we het weten.
Nou, wat zegt hij?
Jullie kunnen hier blijven, maar ik moet meekomen.
Is dat alles? Hij wil alleen maar jou. - Zo ziet het eruit.
Waarom ga je dan niet mee?
Ik blijf daar een tijdje en we zien je in Durango.
We blijven daar wachten.
En mijn spullen? - Ik neem ze mee.
Als ze erachter komen, zouden ze vergeten dat hij hun eregast is en vermoorden hem.
Moet ik het dan hier begraven?
We nemen het mee en wachten op je in Durango.
Ik denk, dat het ongeveer de enige oplossing is.
Ik hoop dat je de volgende keer eerst nadenkt om een goede daad te doen.
Als ik daar weer vertrek, hoop ik dat ze me een paard meegeven.
Ik loop dan wel een dag achter jullie.
Succes, Howard.
Ja, al het geluk van de wereld.
We zullen eenzaam zijn zonder jou. Maar mijn zondagsschool leraar zei ooit...
"Je moet leren om teleurstellingen te slikken in dit trieste leven".
Schiet op en vergezel ons weer.
Kijk uit voor de dames indianen. Ik hoorde dat ze slim zijn.
Een van hun squaws zou je misschien willen trouwen.
Misschien doe ik dat ook te wel.
Een goed uitziende squaw kiezen en met haar trouwen.
Ze zijn gemakkelijk te kleden, te voeden en te entertainen.
Ze zeuren ook niet.
Nou, tot kijk, partners.
Tot ziens in Durango.
Het zijn altijd zijn ezels die niet de anderen volgen...
Afdwalen van het pad af en raken de spullen tegen de bomen en de rotsen?
Ik wou dat ze ver genoeg afdwaalden en naar beneden vielen in een 2000 voet ravijn.
Waar was je met je gedachte om zijn spullen mee te nemen?
Alsof hij er zelf niet voor kon zorgen.
Hij wist wat hij deed toen hij het aan ons overliet.
Leuk bedacht van hem, toch?
Wat is het nut om te vloeken op de oude man? Het heeft geen zin.
Spaar je adem voor het volgende stuk.
Ik stop hier en overnacht.
Als jij wilt gaan is het mij eender, maar neem zijn ezels met je mee.
Ze zijn niet mijn verantwoordelijkheid.
Het is nog vroeg. We kunnen vijf mijl meer lopen voor het donker word.
Niemand beveelt je om hier te blijven. Al loop je 20 mijl, het zal mij niet deren.
Mij bevelen?
Jij?
Wie beveelt er hier om iets te doen?
Je praat alsof je de baas bent van dit alles.
Misschien ben jij het wel, laat eens horen.
Oké, je bent te moe om verder te gaan. - Wie zegt dat? Laat me niet lachen.
Ik kan nog veel verder gaan als ik wil, maar nu niet meer.
Ik kan als ik wil, maar ik wil het niet, idioot?
Waarom schreeuw je zo?
We zijn ergens aan begonnen, we zullen het ook eindigen, graag of niet.
We blijven hier.
Ik vraag me af wat die ouwe nu aan het doen is.
Het eten van een gebraden kalkoen en drinken van een fles tequila waarschijnlijk.
Dit is de eerste dag dat we zonder hem alles moesten doen.
Zodra je het onder de knie hebt, is het gemakkelijker.
Hoe ver denk je dat de spoorweg is?
Zover de kraai vliegt. - We zijn geen kraaien.
Ik vermoed dat we de pas bereiken in twee dagen...
Daarna zal het drie dagen zijn tot de spoorlijn. Als we tenminste geluk hebben.
Wat is er zo grappig, Dobsy?
Mag ik ook meelachen?
Meelachen? Tuurlijk, mag je dat.
Nauurlijk.
Nou, ga je gang en vertel het. Wat is er zo grappig?
Ik zat te denken wat die ouwe domkop dacht...
Toen hij zijn spullen aan ons gaf.
Wat bedoel je?
Hij wist dat we zouden gaan zweten voor hem?
Maar wij zullen hem terugpakken. - Waar wil je heen?
Man, zie je dan niet dat het nu van ons is.
We gaan helemaal niet terug naar Durango, snap je?
Helemaal niet.
Ik volg je niet, Dobsy.
Wees niet zo'n watje. Waar ben jij opgegroeid?
Oké, om het duidelijk te maken aan een domkop als jij...
We nemen al zijn spullen mee en gaan naar het noorden en laten de ouwe platzak.
Dat meen je toch niet? Je bent toch niet serieus.
Fred C. Dobs zegt nooit iets wat hij niet meent.
Zolang ik hier met jou ben, blijf je van zijn spullen af.
Ik weet precies wat je bedoelt.
Je wilt het allemaal voor jezelf en mij iets aandoen.
Nee, die ouwe heeft er net zoveel recht op, net zoveel als jij hier niet zou zijn.
Stop met die nonsens. Je klinkt als een dwaas hier in deze wildernis.
Ik weet wat voor iemand jij nu bent.
Voor een lange tijd had ik mijn vermoedens over jou en nu weet ik dat ik gelijk heb.
Welke vermoedens? - Je kan me niets wijsmaken.
Ik heb je allang door.
Voor een lange tijd had je al in je gedachte om bij de eerste kans mij te pakken...
en me hier te begraven als een beest.
Dus zou je niet alleen het goud van de ouwe maar ook die van mij er extra erbij hebben.
Als je veilig in Durango aankomt met een grote glimlach...
denk je hoe stom de oude man en ik waren.
Nog een stap en ik schiet.
Doe je handen omhoog. Kom op, omhoog!
Had ik gelijk, of niet?
Jij met je zondagsschool gebabbel over het beschermen van spullen.
Kom op, sta op, en wees een man.
Kom op, sta op!
loslaten.
De kaarten zijn nu anders verdeeld, Dobs. - Ja.
En nu luisteren. - Ik luister.
Dobbs, je hebt het helemaal mis.
Geen eén moment was ik van plan om je te beroven of iets aan te doen.
Het is zoals ik al zei:
Ik zou voor je vechten voor jou en de voor de ouwe.
Als je het echt meent, geef me dan mijn geweer terug.
Mijn maatje.
Zou het niet beter zijn, vanwege dit voorval, om morgen of zelfs vanavond apart te gaan?
Dat zou je wel bevallen, hè? - Waarom dat dan?
Zo kan je mij van achter aanvallen, besluipen en me neerschieten.
Oké, dan ga ik eerst.
En mij opwachten tot ik in de val loop?
Waarom had ik dat dan niet hier gedaan, als ik het wilde?
Ik zal je vertellen waarom, je bent een lafaard.
Je hebt het lef niet om het te doen terwijl ik je aankijk.
Als je dat denkt, kan ik je beter vanavond vastbinden.
Ik zal je wat vertellen. ik ga een weddenschap aan.
3 maal 35 is 105.
Ik wed om 105.000 dollar dat je eerder slaapt als ik.
Loop achter de ezels aan.
Opstaan.
De kaarten zijn nu weer anders verdeeld, en voor de laatste keer. Niet meer schudden.
Waar heb je het over? - Ik ga er nu een einde aan maken.
Geen orders meer opvolgen net als vandaag.
Ga je me vermoorden? - Nee, broer, geen moord. Nee.
Ik doe dit om mijn leven te redden wat je van mij afgepakt hebt.
De oude man zal jou gaan zoeken. - Dat zal hij zeker doen.
Ik heb daar al een antwoord op. Weet je wat ik hem ga vertellen?
Ik vertel hem dat je me aan een boom vastgebonden hebt...
en dat je er tussenuit kneep met al onze spullen.
Hij gaat jou zoeken in plaats naar mij.
Lopen. Vandaag moest ik naar je pijpen dansen nu zul je dat voor mij doen.
Waarheen? - Naar je begrafenis.
Kom op, doorlopen.
Slaperig, hè?
Je zal snel genoeg slaperig zijn.
Misschien heb ik hem wel niet vermoord.
Misschien struikelde hij en viel zonder geraakt te zijn.
Houd het maar, het is toch van jou.
Nee, ze zullen hem niet vinden.
Als eerste zal ik een gat graven in de ochtend.
Dit vuur...
Geeft niet veel warmte.
Geweten.
Wat een onzin.
Als je denkt dat je een geweten hebt, zal het blijven kwellen tot de dood.
Maar als je niet gelooft dat je dat hebt...
Wat kan het dan doen?
Maakt me ziek al dit gepraat en gedoe over deze onzin.
Misschien zou ik beter hem moeten laten liggen.
Het is onwaarschijnlijk dat iemand hem zal vinden.
In een week tijd, hebben de buizerds en de mieren zijn lichaam toch al aangevreten.
Ik weet niet wat ik me verbeeld. Was dat echt een tijger?
Nee.
Wat als zijn ogen open zijn, en mij aanstaren?
Beste ding om te doen is om de spoorlijn snel te bereiken.
Vooruit.
Het is beter om hem niet te begraven.
Ik heb het juiste gedaan, ja.
Wat ik misschien had moeten doen, waren zijn kleren verbranden...
en hem overlaten aan de mieren en de buizerds.
Buizerds.
Als iemand ze ziet cirkelen, dan weten ze dat er iets dood ligt.
De buizerds hebben hem nog niet gespot.
Geluk voor mij.
Curtin.
Waar ben je? Curtin.
Ik moet me beheersen. Ik raak in de war.
Eén ding is zeker, hij is niet hier.
Ik weet het. De tijger.
Ja, dat is het. De tijger moet hem naar zijn hol gesleept hebben, dat is het.
Ja, spoedig zullen de herkomst van de botten altijd een raadsel blijven.
Opdracht voldaan.
Muchas gracias.
Ik kwam aan in het midden van de nacht.
Mijn wapen lag op de grond naast me.
Hij moet het daar hebben achtergelaten zodat het op zelfmoord leek.
Ik dacht dat hij in de ochtend terug zou komen om te zien of ik nog ademde.
Ik wilde hem opwachten om hem te pakken...
maar er was een kans, gezien mijn conditie dat ik zou missen.
Dus ik besloot om weg te kruipen als een vergiftigde hond.
Rustig, je praat te veel. - Maak je geen zorgen over mij.
Ik zal opknappen om die vent te krijgen.
Het lijkt er dus op dat Mr. Dobbs onze spullen meegepikt heeft en op weg naar het noorden is.
Ja. - We kunnen het hem ook niet kwalijk nemen.
Wat bedoel je?
Ik bedoel, hij is geen echte moordenaar.
Ik denk dat hij eerlijk zal zijn bij de volgende kerel, of bijna.
De fout was dat ik jullie twee alleen liet in de wildernis...
met 100.000 tussen jullie.
Een grote verleiding, partner, geloof me maar.
Hij schoot me neer in koelen bloede.
Nadat ik viel schoot hij een tweede keer om er zeker van te zijn.
Als ik zo jong als jullie geweest zou zijn, was ik misschien ook in de verleiding gekomen.
Ik zou jullie nooit wat aandoen, maar de verleiding zou er wel geweest zijn.
Je bent bijna weer de oude.
We gaan die dief vinden en halen onze spullen terug.
Ze geven mij niet alleen maar een paard maar ze gaan ook mee om mij te beschermen.
Jij blijft hier. - Wie zegt dat?
Er wordt hard gereden. Je zou het niet volhouden.
Je laat mij niet achter, zie je? - Kijk maar.
Je bent zo zwak als een puppy. Maak je geen zorgen, ik zorg voor onze spullen.
Ik ga.
Nou, ik denk dat je ook maar gaat.
Adios, senora. Gracias.
Vooruit.
Heeft u nog sigaretten?
Nee, alleen maar een beetje tabak...
als dat goed is.
Prima.
Geen vloeitjes om het te rollen?
Vloeitjes?
Ja.
Hier..
Ga je naar Durango? - Ja.
Dat is waar ik heen wil.
Ik wil mijn ezels verkopen.
Ik moet geld hebben. Ik ben blut.
Lucifers?
Geld? We hebben ook geld nodig.
Ja? Ik zou een goede ezelrijder kunnen gebruiken...
Misschien wel twee of drie.
Hoe hoog is de beloning?
Twee pesos.
Natuurlijk kan ik nu niet betalen.
Je moet wachten tot ik in de stad ben, dan krijg je het geld.
Ken ik jou niet ergens van?
Misschien ken ik je inderdaad.
Nee, ik denk het niet.
Ben je alleen? - Nee.
Nee, ik ben niet alleen.
Ik heb een paar vrienden te paard die eraan komen.
Ja, ze moeten hier elk moment zijn.
Dit is grappig.
Een man helemaal alleen in bandiet-land met een stel ezels...
en zijn vrienden achter hem te paard.
Je vrienden moet erg ver achter je zijn.
Pablo ziet geen zandstof van de paarden.
Ze komen ieder moment, zeg ik je.
Ik weet wie je bent. Je bent de man in het gat.
Degene die je wapen niet wilde geven.
Ik heb je nog nooit gezien tot nu toe.
Wat heb je in de zakken?
Dat lijkt voor mij op huiden. - Ja.
Klopt. Dat is wat ze zijn, huiden.
Ze brengen veel geld op, hè?
Ja.
Wil je niet met me meegaan om te helpen met de ezels?
Vooruit.
Ga weg van mijn ezel.
We kunnen die ezels verkopen voor net zo goede prijs als u zou krijgen.
Ga weg van mijn ezel.
Je kan met dat ding zelfs nog geen zieke luis bang maken.
Je kunt alleen maar eén van ons neerschieten...
en hij maakt zich geen zorgen over z'n leven. De handhavers zoeken hem toch al.
Dus wat doe je nu?
We riskeren het. - Blijf staan.
Ezels.
Ezels. Ezels.
Ezels... ezels.
Schoten. - Een executie, waarschijnlijk.
Dobs is dood. - Wat?
Bandieten hebben hem gepakt. - Onze spullen. Hoe zit het met onze spullen?
Wat? Wat?
Hij zegt dat onze spullen veilig in zijn kantoor liggen.
Het is niet hier, Howard, het ligt er niet. - Hou je shirt aan, hou je shirt aan.
Wat? Wat?
Hij hoorde de bandieten praten...
terwijl ze zaten te wachten om te worden neergeschoten.
Ze dachten dat het zakken zand waren die in de huid gewikkeld waren...
om meer te laten wegen om ze te verkopen. - Waar zijn ze?
In de ruïnes buiten de stad. Kom op.
Ziet eruit als een noordooster.
Lachen, Curtin, oude jongen, is dit geen grote grap dat gespeeld wordt...
door de Heer, of het lot, net wat je maar wilt...
Maar wie of wat het ook gespeeld heeft had zeker een gevoel voor humor.
Het goud is teruggegaan naar waar we het gevonden hebben.
Dit is de beste grap die we in de tien maanden arbeid gehad hebben.
Howard, wat nu, vraag ik me af.
Ik ben al wat mij betreft al een dokter.
Ik krijg drie maaltijden per dag, vijf als ik wil...
Een dak boven mijn hoofd, en een drankje nu en dan om me op te warmen.
Ik zal aanbeden worden, gevoed, en behandeld worden als een priester...
om mensen te vertellen wat ze willen horen. Goede dokters worden geboren, niet gemaakt.
Kom maar eens langs.
Ook jij zal opkijken hoe ik gerespecteerd word.
Eergisteren wilde ze mij wetgever maken.
Hun hele wetgeving.
Ik weet niet wat dat betekent. Moet de hoogste eer zijn die ze kunnen schenken.
Ja, ik heb mijn hele leven al ingedeeld.
Wat ga jij verder doen? - Ik heb geen idee.
Je bent nog jong. Je hebt genoeg tijd om drie of vier fortuinen te maken voor jezelf.
Ik weet wel, het ergste is nog niet zo slecht tot het uiteindelijk gebeurt.
Niet half zo slecht voordat het gebeurde.
Ik ben niet slechter af dan ik was in Tampico.
Alles wat ik kwijt is een paar honderd dollar.
Niet veel in vergelijking met wat Dobsy verloren heeft.
Een speciale plaats waar je heen wilt gaan?
Nee, alle plaatsen zijn hetzelfde voor mij.
Je kunt mijn aandeel houden van wat de ezels en de huiden zal opbrengen...
als je het gebruikt om een ticket naar Dallas te kopen.
Ga naar Cody's weduwe. Beter dan te schrijven.
En trouwens, het is juli en de fruitoogst komt er.
Hoe zit het?
Het is een deal.
Nou, laten we gaan.
Nou, tot ziens, Curtin. - Tot ziens, Howard.
Succes. - Hetzelfde.
VERTALING: FINGERWELDER
Controle en bewerking: Goffini